Głównym zadaniem stawianym przed powyższą Dyrektywą jest wypromowanie poprawy
efektywności energetycznej budynków wśród ludności, a także zmniejszenie zużycia
energii oraz ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w myśl traktatu z Kyoto.
Konieczność sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej została wprowadzona nowelizacją ustawy Prawo budowlane w dniu 19.09.2007 r., odnosząc się w niej do Dyrektywy UE 2002/91/EC.
W dniu 01.01.2009 r. postanowienia ustawy dotyczące oceny energetycznej budynków
weszły w życie i wszystkie nowo powstające budynki oraz te, które były wybudowane wcześniej i będą podlegały transakcji sprzedaży bądź wynajmu mają obowiązek przejść proces certyfikacji (oceny efektywności energetycznej) i posiadać stosowny dokument w postaci świadectwa charakterystyki energetycznej. Dokument ten charakteryzuje badany obiekt pod wzglądem ilości energii, wyrażonej w kWh/m2/rok, niezbądnej do zaspokojenia potrzeb związanych z jego użytkowaniem.
W przypadku budynków o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000m2, które są
zajmowane przez organy administracji państwowej lub w których są świadczone usługi
znacznej liczbie osób (dworce, lotniska, muzea, hale wystawiennicze), wówczas w takich obiektach świadectwo charakterystyki energetycznej musi być umieszczone w widocznym miejscu, tak aby każdy mógł poznać klasę energochłonności takiego budynku.
Certyfikat energetyczny jest dokumentem czterostronicowym zawierającym:
- podstawowe dane budynku oraz graficznie przedstawioną klasę energetyczną,
- dane bądące podstawą obliczeń,
- informacje o zapotrzebowaniu na energią w rozbiciu na media (ogrzewanie,
wentylację, klimatyzację, oświetlenie i ciepłą wodę użytkową),
- wskazówki dla właściciela dotyczące możliwości obniżenia zużycia energii,
- dane audytora oraz podstawa prawna dokonania pomiarów.
Certyfikat energetyczny ważny jest przez 10 lat, a w przypadku sprzedaży nieruchomości nie może być starszy niż 5 lat.